Jak leczyć grypę żołądkową u dzieci?

Wirusy są główną przyczyną chorób biegunkowych u dzieci. Najważniejszą grupą wirusów odpowiedzialnych za wywoływanie biegunek u dzieci są rotawirusy, natomiast za wirusowe biegunki u dorosłych odpowiadają częściej kalciwirusy i astrowirusy.

 

Biegunki związane z infekcją wirusową mają charakter wydzielniczy – wirus zaburza transport jonów sodu i chloru, powodując nadmierne wydzielanie wody do światła jelita.

Biegunce wirusowej często towarzyszą wymioty oraz objawy grypopodobne (ból głowy, uczucie osłabienia i rozbicia, katar, gorączka powyżej 38oC), dlatego też powszechnie nazywa się ją „grypą żołądkową”, aczkolwiek trzeba pamiętać, że nie jest to uznany termin medyczny. Rotawirusy są przyczyną aż 40–60% biegunek u dzieci. U dorosłych wirusy mogą być przyczyną 5-15% biegunek.

Na infekcję najbardziej podatne są dzieci z wrodzonymi lub nabytymi niedoborami odporności, jak również noworodki i niemowlęta, które nie są karmione piersią. Najwięcej infekcji obserwuje się w okresie zimowo – wiosennym. Szacuje się, że do ukończenia 5. roku życia praktycznie każde dziecko przynajmniej raz zarazi się rotawirusem.

Jakie są źródła zakażenia?

  • Zasadniczymi źródłami zakażenia są osoby chore. Infekcji sprzyja więc przebywanie w dużych skupiskach dziecięcych (żłobki, przedszkola, szkoły, szpitale).
  • Głównymi drogami transmisji wirusa jest droga pokarmowa (najczęściej) i oddechowa. Zakazić można się poprzez kontakt bezpośredni z osobą chorą lub jej osobistymi przedmiotami, przez niedokładnie umyte ręce, zanieczyszczony pokarm, naczynia lub wodę.

Odwodnienie organizmu – największe zagrożenie

Gwałtowny przebieg biegunki u dzieci wiąże się z ryzykiem odwodnienia organizmu. Dzieci są szczególnie podatne na utratę wody. Odwodnienie jest następstwem zwiększonych strat, zmniejszonej podaży płynów lub obu tych przyczyn. To stan, który stanowi poważne zagrożenie.

Początkowe objawy odwodnienia obejmują:

  • wzmożone pragnienie
  • rzadsze oddawanie moczu (jest on w kolorze ciemnożółtym)
  • suchość śluzówek jamy ustnej i języka
  • wzdęty brzuch
  • brak apetytu
  • senność
  • czasami pobudzenie.

Następnie dochodzi do spadku elastyczności skóry, obniżenia ciśnienia krwi, przyspieszenia akcji serca, a nawet utraty przytomności. Odwodnienie organizmu stanowi duże obciążenie dla nerek.

shutterstock_564125815

Jak leczyć gorączkę i ból u dziecka odwodnionego?

Lekiem przeciwgorączkowym zalecanym w grypie żołądkowej jest paracetamol, który nie wywiera negatywnego wpływu na nerki. Według Światowej Organizacji Zdrowia oraz UNICEF to właśnie paracetamol jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu gorączki i bólu u małych dzieci. Należy podkreślić, że doustne stosowanie paracetamolu u dzieci wymaga dopasowania dawki leku do masy ciała. Według najnowszych badań skuteczna jednorazowa dawka paracetamolu u dziecka młodszego wynosi 15 mg/kg masy ciała (maksymalnie 4 razy dziennie). Paracetamol dostępny jest w m.in. w postaci zawiesin doustnych o zwiększonym stężeniu (tzw. warianty Forte), co pozwala na zmniejszenie objętości dawki podawanej dziecku. Dzięki małej objętości płynu dziecko nie ma większych trudności z połknięciem zalecanej ilości leku.

Przyjmowanie NLPZ (np. ibuprofenu) przez dzieci odwodnione lub zagrożone odwodnieniem wiąże się ze szczególnym ryzykiem wystąpienia niewydolności nerek (spadku przepływu krwi przez nerki).

reklama

Free email marketing powered by FreshMail